Powitanie
Witaj w Lesie pod Dębem. Tutaj nikt się nie spieszy. Usiądź wygodnie albo przytul się do poduszki.
Dzisiaj posłuchamy, jak w norze pod Dębem kończy się dzień.
Kropka już śpi
Był wieczór. W norze pod Dębem było ciepło i jasno. Jeżynka w piżamce siedziała na dywanie. Budowała z klocków wysoką wieżę.
Biedronka Kropka spała już na okienku, w doniczce z kwiatkiem. Zwinęła się pod zielonym listkiem, jak pod kołderką.
TataTup, tup, kto idzie spać?
JeżynkaNie ja! Ja się jeszcze bawię. Moja wieża nie jest gotowa.
MamaWiem, że chcesz się jeszcze bawić, Jeżynko. Ale wieża poczeka do rana. A Kropka już śpi.
Jeżynka wiedziała, że Kropka śpi. Ale bardzo chciała się z nią bawić.
JeżynkaObudzę Kropkę i będziemy się bawić.
Podeszła więc do okienka i tupnęła głośno. Specjalnie.
KropkaFrr… Obudziłam się. A tak ładnie spałam. Teraz jest mi smutno.
Kropka przetarła oczka łapkami. Skrzydełka jej opadły, a główka zwiesiła się nisko.
TataSpecjalnie obudziłaś śpiącą Kropkę – to było niedobre.
Mama usiadła przy okienku, blisko Kropki.
MamaRozumiem, że jest ci smutno, Kropko. Jestem przy tobie.
Jeżynka spojrzała na smutną Kropkę. Jeżynce zrobiło się przykro. W norze było bardzo cicho.
JeżynkaKropko, przepraszam, że tupałam specjalnie. Obudziłam cię i jest ci smutno. Pomogę ci znowu zasnąć.
KropkaDobrze. Tylko cichutko.
Jeżynka kiwnęła głową. Odłożyła resztę klocków do pudełka. Wieża mogła poczekać do rana.
Czytajcie dalej
Tup, tup, cichutko
TataTup, tup, cichutko. Kto idzie spać?
JeżynkaJa już idę spać. Tylko najpierw zajrzę do Kropki.
Jeżynka szła na paluszkach, powolutku. W doniczce znalazła drugi, opadły listek. Przykryła nim Kropkę, jak ciepłą kołderką.
JeżynkaDobranoc, Kropko. Śpij dobrze.
KropkaDziękuję, Jeżynko. Dobranoc.
Kropka ziewnęła malutko i zamknęła oczka. Nad Dębem świecił okrągły księżyc. Jeżynka pomachała mu przez szybkę.
JeżynkaDobranoc, księżycu.
TataTup, tup, cichutko. Kto idzie spać?
Tata zgasił dużą lampę. Została tylko mała, ciepła lampka. Jeżynka weszła pod kołderkę. Tam czekał na nią Kłębuś, miękki i ciepły.
JeżynkaKłębusiu, Kropka już śpi pod listkiem. Teraz nasza kolej.
JeżynkaDobranoc, Kłębusiu. Dobranoc, Mamo. Dobranoc, Tato.
MamaDobranoc, Jeżynko. Kolorowych snów.
TataPomogłaś Kropce znowu zasnąć. To było dobre. Dobranoc.
Jeżynka przytuliła Kłębusia. Łapki zrobiły się jej ciężkie i ciepłe. Kolce leżały gładko, jeden przy drugim.
Za okienkiem grały świerszcze, coraz ciszej i ciszej. Tup, tup, cichutko. Kto idzie spać? W norze pod Dębem wszyscy już śpią.
Pytanie na dobranoc
A ty, komu powiesz dziś cichutko „dobranoc”?
Kolce gładko
MamaA teraz zróbmy razem to, co Jeżynka robi przed snem. Weź powolny wdech nosem…
MamaWypuść powietrze, długo, jak wiaterek.
MamaJeszcze raz… wdech…
MamaPowoli wydech.
MamaJest spokojnie.
Pożegnanie
MamaBajka się skończyła, ale Las pod Dębem zostaje. Jeżynka, Kicek i Kropka już zasypiają. Ty też możesz zamknąć oczy. Dobranoc.
Po bajce
Kilka pytań do rozmowy – jeśli dziecko ma ochotę. Wystarczy jedno.
- Jak się czuła Kropka, kiedy Jeżynka ją obudziła?
- Co można zrobić, kiedy chcesz się jeszcze bawić, a ktoś obok już śpi?
- Co pomogło Kropce znowu zasnąć?
Posłuchajcie dalej
Wszystkie bajki Gdzie jest Kłębuś?6 min · o zmartwieniu
Dzielimy jabłko6 min · o dzieleniu się
Nowa bajkaw niedzielę o 18:00




